Αυγοτάραχο Μεσολογγίου. Το Ελληνικό... χαβιάρι!

Η ρηχή λιμνοθάλασσα του Μεσολογγίου στην Αρχαιότητα ονομαζόταν Κυνία. Δημιουργήθηκε από τις προσχώσεις των ποταμών Αχελώου και Εύηνου.
Το σύνηθες βάθος της κυμαίνεται από 60-80 εκατοστά του μέτρου.
Στην πλούσια βλάστησή της διαβιούν νοστιμότατα είδη ψαριών όπως Κέφαλοι, Μυξινάρια, Γάστροι, Λαυράκια, Χέλια, Δρόγγοι. Σκορπιοί, Μουρμούρια, Μυλοκόπια, Γλώσσες, Ζαργάνες και Σκαρμοί. Άφθονα Οστρακοειδή και Μαλάκια.
Το αυγοτάραχο βρίσκεται στις ωοθήκες του θηλυκού του ψαριού Κέφαλος, που οι ντόπιοι ονομάζουν «μπάφα».
Ολόκληρος ο κορμός του αυγοτάραχου χωρίζεται σε δύο επιμήκεις και κυλινδρικούς λοβούς, οι οποίοι καταλαμβάνουν το μισό περίπου σώμα του ψαριού, που τα περιέχει, περιβαλλόμενα από λεπτό υμένα.
Με ειδική τεχνική ο ψαράς αφαιρεί με τα δάκτυλα του το αυγοτάραχο έξω από τη
σπλαχνική κοιλότητα απ’ όπου θα πρέπει κανείς να ξέρει πολύ καλά την τεχνική έτσι ώστε να μην «χυθεί» το αυγοτάραχο από το ψάρι και καταστραφεί.
Το αυγοτάραχο ξεπλένεται με θαλασσινό νερό, που είναι ο πιο κατάλληλος και υγιεινός τρόπος.
Για να διατηρηθούν επί μακρότερο χρόνο, τα αυγοτάραχα «κερώνονται».
Τα «βαπτίζουν» δηλαδή σε λιωμένο φυσικό κερί, το οποίο τα περιβάλλει με λεπτό στρώμα και τα εμποδίζει να έρχονται σε επαφή με το ατμοσφαιρικό αέρα.
Οι «γνώστες» πάντως δεν τα κερώνουν, αλλά τα βάζουν σε καλό λάδι ή λιωμένο εκλεκτό βούτυρο, όπου διατηρούνται καλύτερα και χωρίς αλλοιώσεις.
Στις αρχές του αιώνα μας η ετήσια παραγωγή αυγοτάραχων Μεσολογγίου, ήταν 12-14.000 κομμάτια.
Σήμερα η παραγωγή έχει πέσει πολύ.
Το βάρος του αυγοτάραχου είναι περίπου 200 γραμμάρια ανά τεμάχιο, κατά μέσο όρο.
Το αυγοτάραχο είναι ένα απόλυτα φυσικό προϊόν -χωρίς συντηρητικά υψηλής διατροφικής αξίας μάλιστα, πλούσιο σε πρωτεΐνες, Ω3 και σελήνιο, νηστίσιμο, με λίγες θερμίδες.
Περιέχει Βιταμίνες Α, B, C, σίδηρο και ασβέστιο.
Αποτελούσε εκλεκτή λιχουδιά από την εποχή των Φαραώ, κατείχε ουσιαστική και σημαντική θέση στην διατροφή και στο διαιτολόγιο των αρχαίων, ενώ ήταν γνωστό και στο Βυζάντιο.
Η μέθοδος παραγωγής του αυγοτάραχου δεν έχει αλλάξει, παραμένοντας ίδια, σε ολόκληρη την διαδρομή του μέσα στους αιώνες.
Η παράδοση μας λέει ότι, τρώγεται μόνο του, κομμένο σε λεπτές φέτες, αφού καθαριστεί από το κερί που το προστατεύει, πάνω σε φρυγανισμένο ζεστό ψωμί.
Η διάρκεια ζωής μιας ράβδου αυγοτάραχου ξεπερνά τον ένα χρόνο, η σωστότερη όμως περίοδος ανάλωσης του είναι μέσα στο πρώτο δεκάμηνο.
Όσο πιο νωπό καταναλωθεί το αυγοτάραχο τόσο πιο δυνατή είναι η γεύση του. Διατηρείται σε ψυγείο συντήρησης.



  Πράσινο+Μπλέ -  Μη κερδοσκοπική Οργάνωση Πολιτισμού Περιβάλλοντος - Μεναίχμου 1-3  - Ψανή - 30300 Ναύπακτος - Τηλ. & Φαχ: 2634025016

  Web Design Web-Site