Συνέντευξη Σάκης Μπουλάς

Πολυτάλαντος τραγουδιστής και ηθοποιός, ο Σάκης Μπουλάς κάνει τη δική του επιτυχημένη διαδρομή στον καλλιτεχνικό χώρο.
Το ξεχωριστό χιούμορ, τον χαρακτηρίζει σε όλες τις επαγγελματικές του στιγμές.
Στα τραγούδια του, στις κινηματογραφικές και θεατρικές του συμμετοχές, αλλά και στις τηλεοπτικές εμφανίσεις του, ο Σάκης Μπουλάς κατακτά το κοινό του. Μοιράζεται μαζί μας, σε μια αποκλειστική συνέντευξη στο Πράσινο+Μπλε, σκέψεις και προβληματισμούς για το περιβάλλον.

Πιστεύεις ότι ο κόσμος έχει πλέον αφυπνιστεί για τις κλιματικές αλλαγές ή απλά ανησυχεί και παραμένει παρατηρητής της καταστροφής;
Πράγματι σε μεγάλο βαθμό είμαστε παρατηρητές της όλης κατάστασης.
Τώρα κάτι ξεκινά να γίνεται και αρχίζει ο κόσμος να πιστεύει και να ανησυχεί ότι κάτι τρέχει με το περιβάλλον.

Ποιους θεωρείς υπεύθυνους κατά την γνώμη σου περισσότερο για την σημερινή
κατάσταση όπως έχει διαμορφωθεί στο περιβάλλον ;
Οι κυβερνήσεις και οι μεγάλες πολυεθνικές. Το παγκόσμιο παιχνίδι για τα χρήματα και το κέρδος.
Αλλά και ο κόσμος έχει την ευθύνη του. Γιατί εάν κάναμε ο καθένας από εμάς αυτό που έπρεπε, δεν θα βρισκόμαστε σ’ αυτή την κατάσταση.
Όλοι μας έχουμε πει το γνωστό, άσε μωρέ...εμείς θα σώσουμε τον κόσμο; και το αναμασάμε συνέχεια, ξέρετε η γνωστή καραμέλα την οποία πιπιλάμε όλοι.
Κάνουμε λοιπόν και εμείς το κάτι τις μας.
Όλο και κάτι πετάμε στο δρόμο, κάνουμε τα στραβά μάτια για τα σκουπίδια που μας περιτριγυρίζουν κι αλλά τέτοια.

Ποια είναι η θέση που παίρνουν οι νέοι σήμερα απέναντι στα περιβαλλοντικά ζητήματα; Αδιαφορούν, ενδιαφέρονται;
Έχω γνωρίσει νέους που ενδιαφέρονται πάρα πολύ και άλλους που αδιαφορούν. Έχουν σαφώς την ευθύνη οι παλαιότερες γενιές, αλλά παλιά δεν ξέραμε κιόλας, δεν μας έλεγε κάνεις, δεν το είχαμε πάρει χαμπάρι.
Αρχίσαμε να το καταλαβαίνουμε πολύ πιο μεγάλοι.
Εγώ κολυμπούσα για παράδειγμα στο Πέραμα και για πολλά χρόνια μέχρι την εφηβεία μου νόμιζα ότι τα νερά της θάλασσας είναι πρασινοκίτρινα.
Τα νερά ήταν μολυσμένα, αλλά δεν μας έλεγε κάνεις να μην κολυμπάμε.
Αργότερα που πήγα στην Ύδρα την πρώτη μου εκδρομή, είδα ότι η θάλασσα έχει άλλο χρώμα.

Τι είναι αυτό που σε ενοχλεί και σε εξοργίζει στην πολιτική των κυβερνήσεων, αλλά και στη συμπεριφορά των ανθρώπων σήμερα σε ότι αφορά το περιβάλλον;
Αυτό που με εξοργίζει είναι ότι τελικά τον πλανήτη τον καταστρέψαμε σε ένα πολύ
μεγάλο βαθμό.
Όπως ξέρετε πάρα πολύ καλά το θέμα δεν είναι σημερινό, είναι πάρα πολύ παλιό και το ξέρουμε.
Έχουν ειπωθεί πάρα πολλά πράγματα και για την καταστροφή του Αμαζονίου και για τα ποτάμια και για τα δικά μας τα ποτάμια.
Τα βλέπουμε με φρίκη στην τηλεόραση δεν τα βλέπουμε σε ντοκιμαντέρ;
Έχουμε δει λύματα από εργοστάσια να χύνονται στα ποτάμια και αλλά τέτοια.
Αλλά τελικά οι άνθρωποι είναι εγκλωβισμένοι.
Θα σας πω ένα παράδειγμα για να καταλάβετε τι εννοώ.
Με τον Παπακωνσταντίνου και τον Μαχαιρίτσα κάναμε μια συναυλία
διαμαρτυρίας στα διυλιστήρια της Ελευσίνας που αφορούσε τη μόλυνση του περιβάλλοντος και τη νέα πτέρυγα που κατασκευαζόταν.
Είχα να πάω χρόνια στην Ελευσίνα και βρέθηκα σε ένα τοπίο πραγματικά σεληνιακό. Τη συναυλία την οργάνωναν κάποιοι φορείς και ήταν ελεύθερη η είσοδος.
Την ώρα που θα ξεκινούσε η συναυλία είχαν μαζευτεί πολλοί λίγοι άνθρωποι, τι λίγοι δηλαδή, καμία εκατοστοί άντε διακόσιοι, πράγμα περίεργο γιατί σε τέτοιες συναυλίες μαζεύονται πάνω από έξι με επτά χιλιάδες ακόμα και όταν έχουμε εισιτήριο.
Τελειώνοντας η συναυλία ρωτήσαμε κάποιους τι συμβαίνει και δεν είχαμε κόσμο. Μήπως είναι πολιτικό το πρόβλημα; δηλ οι φορείς που την διοργάνωσαν ανήκουν σε κάποιο κόμμα και οι υπόλοιποι τους μποϊκοτάρανε;
Τι συμβαίνει και δεν ήρθε κόσμος και μάλιστα με ελεύθερη είσοδο και για τέτοιο
σκοπό.
Η απάντηση που πήραμε ήταν ότι τα δυο τρίτα των ανθρώπων εδώ στην Ελευσίνα δουλεύουν στα διυλιστήρια.
Πώς θα βγουν λοιπόν έξω να φωνάξουν για να κλείσουν τα διυλιστήρια;
Το υπόλοιπο ένα τρίτο περιμένει να πιάσει δουλειά στη νέα πτέρυγα.
Σου λέει λοιπόν, θα βγω να κάνω τον πατριώτη;
Και έχουν δίκαιο γιατί τους ανθρώπους αυτούς τους ενδιαφέρει το αύριο και τι θα φάνε τα παιδιά τους.
Tι να βγουν και να φωνάξουν κλείστε τα διυλιστήρια; Και τι δουλειά θα
κάνει αύριο; Μήπως και υπάρχει κάποια μέριμνα από το κράτος που να του εξασφαλίζει δουλειά;
Αυτή δυστυχώς είναι η αλυσίδα. Μας έχει πάρει από κάτω η μπάλα.
Δεν μπορεί λοιπόν ο άνθρωπος αυτός να δει ότι μετά από 50 χρόνια τα παιδιά του και τα εγγόνια του θα πεθαίνουν από τον αέρα που θα αναπνέουν, και το μέρος θα είναι ακατοίκητο.
Τον ενδιαφέρει μόνο το αύριο. Και το αύριο είναι αυτό που έχουν διαμορφώσει όλοι αυτοί που στήσανε αυτή την παγίδα, όλο αυτό το κόλπο για να κονομάνε λεφτά.
Και οι κυβερνήσεις δεν κάνουν τίποτα.

Το εκπαιδευτικό μας σύστημα βοηθά τους νέους να αναπτύξουν οικολογική συνείδηση ;
Για να πω την αλήθεια δεν είμαι ο ειδικός.
Πολλά έχω ακούσει κατά καιρούς έτσι από σπόντα. Αυτό που εισπράττω από
κουβέντες είναι ότι δεν μαθαίνουν καλά ελληνικά, δεν μαθαίνουν καλή ιστορία,
μπορεί να μαθαίνουν καλύτερα μαθηματικά από αυτά που μαθαίναμε εμείς και δεν
ξέρω εάν μαθαίνουν μέσα από το σχολείο να αγαπάνε την φύση τον αέρα το νερό,
απλά πράγματα που είναι όμως πολύτιμα και αναγκαία για την ζωή μας.


Στην καθημερινότητά σου, τι κάνεις για να προστατέψεις το περιβάλλον;
Νομίζω ότι κάνω τελικά ελάχιστα πράγματα.
Έχω στο σπίτι μου ένα κάδο για την ανακύκλωση.
Μαζεύω με επιμέλεια χαρτιά, πλαστικά, αλουμίνιο, προσπαθώ να αγοράζω προϊόντα σε ανακυκλώσιμες συσκευασίες, κάνω δηλαδή κάποια πολύ βασικά πράγματα που θα έπρεπε να είναι αυτονόητα για να νιώθω κι εγώ λιγότερες ενοχές.
Δεν κάνω τίποτα σπουδαίο, αλλά τουλάχιστον αυτά τα 5 μικρά πραγματάκια φροντίζω να τα κάνω με μεθοδικότητα και καθημερινά.

Ποια είναι η γνώμη σου για την υπερκατανάλωση, η οποία εξαντλεί τις φυσικές πηγές στον πλανήτη ;
Μιλάτε με έναν από τους μεγαλύτερους υπερκαταναλωτές.
Οπότε τι να πω ότι ντρέπομαι;
Είμαι ένας από τους ανθρώπους, ο όποιος αγοράζει άχρηστα πράγματα που δεν χρειάζεται και με πιάνει η μανία να καταναλώνω, δυστυχώς.

Έχεις φτάσει ποτέ να διαπληκτιστείς με κάποιον που ρυπαίνει ή μολύνει το περιβάλλον και δεν δίστασες να του κάνεις παρατήρηση ;
Εκνευρίζομαι τρομερά με όλους αυτούς τους ασυνείδητους οδηγούς λεωφορείων, φορτηγών ακόμα και TAXI που ντουμανιάζουν τον κόσμο με τα καυσαέρια
που βγάζουν.
Έχω σκεφτεί πολλές φόρες να τους κυνηγήσω και να τους ρωτήσω γιατί σκοτώνουν τον κόσμο με αυτό τον τρόπο.
Αλλά βλέπεις δεν υπάρχει αστυνόμευση σε αυτά τα πράγματα, να τους πιάσει και να τους αλλάξει τα φώτα.
Φωνάζουν στον κόσμο για τα ΚΤΕΟ και από την άλλη βλέπεις ότι δίνουν άδειες
σε εργοστάσια που ρυπαίνουν μέσα σε κατοικημένες περιοχές.
Μολύνουν με λύματα τα ποτάμια, δηλητηριάζουν τον υδροφόρο ορίζοντα και πάει λέγοντας.
Μάλιστα τώρα όλα τα πράγματα πάνε και γρήγορα, παλιά γίνονταν πιο αργά η μόλυνση.
Έχει κορεστεί τόσο πολύ πια το περιβάλλον από την μόλυνση που τώρα πια λείπει η σταγόνα που ξεχειλίζει το ποτήρι. Δεν χρειάζεται και πολύ τώρα πια να αρχίσουμε να πεθαίνουμε από αυτά που τρώμε ή αναπνέουμε.


Τι θα συμβούλευες τους νέους ανθρώπους να κάνουν, σε ότι αφορά το περιβάλλον;
Επειδή πιστεύω ότι τα νέα παιδιά είναι πολύ έξυπνα, επειδή πιστεύω ότι τους αρέσει
η καλοπέραση, επειδή πιστεύω ότι τους αρέσει να ζουν όμορφα, επειδή πιστεύω ότι σκέπτονται τον εαυτό τους, θα τους συμβούλευα να προστατεύουν καθημερινά το περιβάλλον.
Για να βελτιώσουν την ποιότητα της ζωής τους, για να κολυμπάνε σε καλύτερες θάλασσες, να αναπνέουν καθαρότερο αέρα, να τρώνε καθαρότερα φαγητά.
Nα μην δίνουν το δικαίωμα στους άλλους να τους εκμεταλλεύονται και να τους σκοτώνουν εν ψυχρώ όπως ανελέητα γίνεται.
Αυτό λοιπόν που τους προτρέπω είναι να ενεργοποιηθούν για απλά πράγματα που τους αφορούν άμεσα, επειδή πιστεύω ότι είναι ξύπνια τα παιδιά τα σημερινά και δεν μπορεί να μην βλέπουν τι συμβαίνει γύρω τους.
Να γίνουν λοιπόν πιο ενεργοί πολίτες απ’ ότι είμαστε εμείς και να σταματάνε τον οποιονδήποτε που κάνει λάθος και να ζητάνε τα ρέστα.
Να του εξηγούν ότι δεν έχει δικαίωμα κανένας να σκοτώνει το περιβάλλον.
Γιατί σκοτώνοντας το περιβάλλον σκοτώνουμε τον διπλανό μας, τον εαυτό μας, την επόμενη γενιά, την μεθεπομένη κ.ο.κ. Τι να τα κάνουμε τα ακριβά αυτοκίνητα, τα πολυτελή ρούχα και όλα αυτά, εάν δεν θα έχουμε καθαρό αέρα για να αναπνέουμε; Θα είναι όλα, άνευ λόγου.

Πιστεύεις ότι οι τοπικές κοινωνίες μπορούν να βοηθήσουν ουσιαστικά;
Αξίζει να προσπαθούν ή είναι μόνο θέμα κυβερνήσεων η προστασία του περιβάλλοντος;
Μα φυσικά και αξίζει. Πιστεύω ότι η δράση ξεκινά από τον καθένα ατομικά και
μετά ομαδοποιείται.
Η τοπική κοινωνία είναι ένας σημαντικός πυρήνας και το παράδειγμα το δικό σας είναι ένα σπουδαίο παράδειγμα.
Δεν το γνωρίζετε αλλά η καταγωγή μου από τον παππού μου είναι από το Νεοχώρι της Αιτωλοακαρνανίας.
Οι πρώτες λοιπόν εικόνες που έχω όταν ήμουν πέντε χρονών παιδάκι είναι από το
Νεοχώρι και θυμάμαι την πλούσια βλάστηση και το ποτάμι και πόσο όμορφα
περνούσα παίζοντας μέσα στη φύση.
Αν μη τι άλλο λοιπόν πιστεύω ότι οι άνθρωποι τις περιοχής ζουν σε ένα τέτοιο όμορφο μέρος που πρέπει να το αγαπούν και να το σέβονται περισσότερο, αλλά και να είναι πολύ περισσότερο ευαισθητοποιημένοι από τους ανθρώπους της πόλης,
που δεν έχουν μυρίσει ντομάτα και αγγούρι από μποστάνι και που δεν γνωρίζουν
πως μυρίζει το χόρτο και το χώμα μετά την βροχή.
Δυστυχώς όμως η ιστορία μας δείχνει, ότι όταν μας λείψει κάτι τότε αναγνωρίζουμε την αξία του και καλό είναι να φροντίσουμε να μη μας λείψει.
Καλό θα είναι να περισώσουμε αυτά που έμειναν και να γιατρέψουμε τις πληγές που έχουμε ανοίξει όλοι μας στο περιβάλλον.

.


  Πράσινο+Μπλέ -  Μη κερδοσκοπική Οργάνωση Πολιτισμού Περιβάλλοντος - Μεναίχμου 1-3  - Ψανή - 30300 Ναύπακτος - Τηλ. & Φαχ: 2634025016

  Web Design Web-Site