Συνέντευξη Κώστας Λειβαδάς

Χρειαζόμαστε πάρα πολύ δουλειά,
πιο πολύ πειθαρχία και περισσότερες φωνές
προς τη κεντρική εξουσία.

Διαβασμένος, σίγουρος, με μεγάλο μουσικό ταλέντο, ο Κώστας Λειβαδάς επέλεξε προσεκτικά τις συνεργασίες του και μας χάρισε μερικά από τα τραγούδια που όλοι σιγοψιθυρίζουμε. Άλλοτε με ποπ σουξέ και άλλοτε με ψαγμένα τραγούδια, με πολύ δουλεμένες μελωδίες, ξέρει πώς να μας συγκινεί. Ιδιαίτερα ευαισθητοποιημένος με τις κλιματικές αλλαγές και το περιβάλλον, έχει εκφραστεί πολλές φορές γι’ αυτό. Ωστόσο με το τραγούδι «Μπες στο κλίμα», που ο ίδιος έγραψε στο πλαίσιο της εκστρατείας του WWF Ελλάς "Το κλίμα είναι στο χέρι σου", με στόχο να ευαισθητοποιήσει όλους τους Έλληνες πολίτες στο παγκόσμιο πρόβλημα της κλιματικής αλλαγής και με ερμηνευτές τον Νίκο Πορτοκάλογλου, την Ελένη Τσαλιγοπούλου και την Ανδριάνα Μπάμπαλη, καταφέρνει να μας ευαισθητοποιήσει και να μας προβληματίσει παράλληλα. Με ιδιαίτερη ευαισθησία απαντά στις ερωτήσεις του περιοδικού μας.

1. Oι Έλληνες έχουν ευαισθητοποιηθεί απέναντι στην κλιματική αλλαγή ή υπάρχει ακόμα μεγάλος δρόμος μέχρι να αλλάξουμε ως λαός νοοτροπία;

Δεν θα το έλεγα . Το ότι βλέπουμε σε εκπομπές για το περιβάλλον ή παρακολουθούμε προσπάθειες με μεγάλη συμμετοχή, όπως αναδάσωση ή ανακύκλωση, δεν σημαίνει ότι σε βάθος γεννιέται μια συνείδηση και ταυτόχρονα ότι υπάρχει ένα πλαίσιο - είτε κρατικό, είτε ιδιωτικό - που χτίζει το προφίλ ενός πράσινου πολίτη. Έχουν σίγουρα γίνει σοβαρά βήματα και ιδιαίτερα στο πρώτο σκέλος που είναι και το πιο σοβαρό για μένα, στην ενημέρωση των πολιτών, αλλά υπάρχει ακόμα πολύς δρόμος.

2.Τι είναι αυτό που σε ενοχλεί και σε εξοργίζει στην πολιτική των κυβερνήσεων αλλά καιστη συμπεριφορά των ανθρώπων σε ότι αφορά το περιβάλλον.

Η στάση του παλιού μας εαυτού και το «πρέπει» της σημερινής μας εποχής, κάτι που αποδομείται σήμερα ιδιαίτερα με την οικονομική κρίση. Δηλαδή ποιό, κάτι που ο Ουμπέρτο Εκο έχει πει από τη δεκαετία του 80 ότι « ο μιντιακος χρόνος ευνοεί την αμνησία ». Το ότι είμαστε συνέχεια σε ένα on – off, ένα είπα - ξείπα . Με εκνευρίζουν οι πολιτικοί οι οποίοι είναι περισσότερο ηθοποιοί που προβάλλουν τις προγραμματικές τους δηλώσεις περισσότερο για τις κάμερες, παρά για την ουσία και το ότι αυτό επηρεάζει τα μυαλά των τηλεθεατών και της μεγάλης μάζας, η οποία τρελαίνεται με ένα γεγονός, κατεβαίνει στους δρόμους και μετά από είκοσι μέρες συμπεριφέρεται σαν να μη συμβαίνει τίποτα, λες και έπαιξε ένα ρόλο σ’ ένα δράμα. Αυτό δεν συνέβη σε πολλές περιπτώσεις όπως με τη δολοφονία του μικρού Αλέξη ; Όπως με το ότι γίνεται ένας πόλεμος δίπλα μας και εμείς απλά τον παρακολουθούμε ή όπως με τις πυρκαγιές στην Ηλεία το 2007.Αυτό συμβαίνει σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό και με το περιβάλλον. Από την άλλη έχεις ένα κράτος που λες και φτιάχνει τους νόμους με τη σιγουριά ότι θα καταπατηθούν. Είναι καλύτερα μέσα από ένα παραμύθι ή ένα στίχο να εμπνευστεί ένας αυριανός ήρωας, παρά αυτή η απραξία και η σιωπή. Τι νόημα έχει μία συναυλία για το περιβάλλον, όπου συμμετέχουν 50 καλλιτέχνες και 5000 κόσμος, όταν με το τέλος οι καλλιτέχνες και ο κόσμος πάνε σπίτια τους και το λόγο που έγινε η συναυλία, κανείς την επομένη μέρα δεν συζητά ή και δεν θυμάται ;

3.Το περιβάλλον είναι σαφώς θέμα πολιτισμού και παιδείας.
Το εκπαιδευτικό σύστημα της χώρας μας βοηθά τους νέους στο να αναπτύξουν περιβαλλοντική συνείδηση ;

Η αλήθεια είναι ότι δεν έχω προσωπική άποψη για το τι κάνουν σήμερα στα σχολεία, αλλά έχω την αίσθηση ότι δεν γίνεται αυτό που είδα σε δημόσιο σχολείο στο Βέλγιο, όπου έχουν διδακτέες ώρες μαθήματος και συστηματικό χτίσιμο του αυριανού πράσινου πολίτη με πολύ έμπρακτο τρόπο, από την εξοικονόμηση ενέργειας μέχρι το πώς αγαπάμε και σεβόμαστε το περιβάλλον. Θέλω να πιστεύω και εύχομαι ότι κάτι γίνεται και στα δικά μας σχολεία γι’ αυτό το θέμα.

4.Πιστεύεις ότι οι νέοι σήμερα έχουν κατανοήσει την σοβαρότητα του περιβαλλοντικού προβλήματος και τι θα τους πρότεινες να κάνουν ;

Θα τους πρότεινα να ενημερώνονται όσο το δυνατό περισσότερο και μακριά από το διαδίκτυο. Μπορεί να είναι καταστροφικό μια και πολλές πληροφορίες δεν διασταυρώνονται και ο καθένας τις μεταφέρει όπως θέλει. Υπάρχει αυθαιρεσία και μεγάλη παραπληροφόρηση. Σίγουρα είναι εργαλείο επικοινωνίας και μάλιστα ισχυρό, αλλά πρέπει κανείς να έχει πάρει την ενημέρωση και την ανάλογη παιδεία για να είναι σχετικά ασφαλής. Σε λίγο καιρό για παράδειγμα, θα μιλάμε για την χρησικτησία ενός τραγουδιού όπως μιλάμε για τη χρησικτησία ενός καταπατητή.

5.Ο καλλιτεχνικός κόσμος πιστεύεις ότι είναι αρκετά ευαισθητοποιημένος περιβαλλοντικά; Τι κάνει ή τι θα έπρεπε κάνει για να βοηθήσει με την σειρά του στην ευαισθητοποίηση του κόσμου.
Όχι δεν θα το έλεγα ότι είναι ευαισθητοποιημένος. Και καμιά φορά σνομπάρει μάλιστα, γιατί όταν πάει να μιλήσει κανείς, κινδυνεύει να του κολλήσουν τη ρετσινιά ότι είναι στρατευμένος.
Φυσικά μιλάω για το μεγάλο αριθμό των καλλιτεχνών και όχι μεμονωμένων, σοβαρών. Ο Πορτοκάλογλου επί παραδείγματι έχει μιλήσει χρόνια πριν μέσα από τα τραγούδια του για το περιβάλλον ή ο Σαββόπουλος μιλούσε τη δεκαετία του 80 ή οι αδελφοί Κατσιμίχα επίσης, ο Ορφέας Περίδης ή η Λίνα Νικολακοπούλου.

6.Πόσο πιστεύεις ότι είσαι κι εσύ μέρος του περιβαλλοντικού προβλήματος και τι κάνεις για να διορθώσεις την συμπεριφορά σου.

Πιστεύω ότι όλοι είμαστε μέρος του προβλήματος. Προσωπικά, παρόλο που μέσα από τα τραγούδια μου που έγραψα το τελευταίο διάστημα, έχω βγάλει το άχτι μου και μπορώ να πω ότι κοιμάμαι ήσυχα. Ίσως και να έχει φύγει ένα μεγάλο βάρος από πάνω μου στέλνοντας το μήνυμά μου, όπως με ένα μπουκάλι στη θάλασσα, παρόλα αυτά οφείλω να ομολογήσω ότι στη καθημερινότητα μας θέλουμε δεν θέλουμε, όλοι χρειαζόμαστε πάρα πολύ δουλειά, πιο πολύ πειθαρχία και περισσότερες φωνές προς τη κεντρική εξουσία.

7.Έχεις γράψει ένα από τα πιο γνωστά μας τραγούδια που έχουν σχέση με τις κλιματικές αλλαγές, το « Μπες στο κλίμα ». Μίλησέ μας για τη πηγή έμπνευσης αυτού του τραγουδιού.

Η πηγή έμπνευσης για το «μπες στο κλίμα» ξεκίνησε μέσα από κάποιες συζητήσεις με κάποιους φίλους από το WWF, οι οποίες με ταρακούνησαν. Είχε όμως προηγηθεί για μένα ο προβληματισμός για τις φωτιές που ζήσαμε το 2006 και 2007, αλλά και η έντονη αλλαγή του κλίματος που την αισθάνθηκα έντονα στα Χανιά εκείνο το καλοκαίρι που δούλευα, με τους παρατεταμένους καύσωνες και με τα κλειστά μαγαζιά που δούλευαν μόνο με τον κλιματισμό, τη ζέστη και την αυξημένη υγρασία, όπου εκεί αισθάνθηκα τις αλλαγές του κλίματος να είναι εδώ και μάλιστα σε ένα μέρος όπως τα Χανιά που δεν είναι Αθήνα. Στη συνέχεια ήρθαν και οι φωτιές το 2009, όπου μετά την συνειδητοποίηση του προβλήματος έγραψα και το «Σας βαρέθηκα» ή «Ο τελευταίος να κλείσει τη πόρτα», κομμάτια από τον τελευταίο μου δίσκο με τίτλο « Κρατήσου από τη στάχτη» . Τραγούδια που παραπέμπουν στις στάχτες του παλιού μας εαυτού που προσπαθεί να σταθεί στα πόδια του και στη στάχτη που υπάρχει σήμερα, εκφράζοντας έτσι τα συναισθήματά μου για όλα αυτά. Δεν θα ξεχάσω την έκφραση κάποιων μικρών παιδιών που κοιτούσαν με απορία τα μέρη που έπαιζαν να έχουν καεί. Τι συναισθήματα δημιουργούνται σε ένα παιδί με αυτές τις εικόνες και τι μπορείς να του πεις. Έτσι ένιωθα και εγώ μικρός πριν 20-25 χρόνια με τις φωτιές που έχοντας προσωπικά βιώματα. Και από την άλλη να μη μπορούμε να κάνουμε τίποτα, λες και είμαστε αιχμάλωτοι.

8.Πιστεύεις ότι οι τοπικές κοινωνίες μπορούν να βοηθήσουν ουσιαστικά
στην προστασία του περιβάλλοντος ; Αξίζει να προσπαθήσουν ή είναι χαμένη υπόθεση;

Μα φυσικά και αξίζει. Από τις τοπικές μικρές κοινωνίες πρέπει να ξεκινήσουν πολλά πράγματα, αλλά αυτές είναι στοιχειωμένες λέξεις από την εποχή του ‘81, όπως η λέξη αποκέντρωση ή επιστροφή στη περιφέρεια και αλλά τέτοια, που ακόμα γελάμε όταν τα ακούμε. Θα έπρεπε να είχε συμβεί και να συνδυάζεται με μια αληθινή στροφή ξεκουμπίσματος από τα μεγάλα αστικά κέντρα προς την περιφέρεια, με κίνητρα αλλά και αυστηρά ελεγχόμενη παράλληλα, για να μη μολυνθεί και καταστραφεί. Πρέπει κάποιοι φωτισμένοι άνθρωποι να ξεκινήσουν αυτή τη προσπάθεια με συνέπεια και συνέχεια.


  Πράσινο+Μπλέ -  Μη κερδοσκοπική Οργάνωση Πολιτισμού Περιβάλλοντος - Μεναίχμου 1-3  - Ψανή - 30300 Ναύπακτος - Τηλ. & Φαχ: 2634025016

  Web Design Web-Site